Energie-Unie verbetering voor het klimaat?

Kan een Europese Energie-Unie bijdragen aan een duurzamer Europees Energiebeleid?

Kom ook op vrijdagmiddag 13 november, 13.30 - 17.00 uur naar het Huis van Europa

Wat: Een Europese Energie Unie voor een duurzaam Europa?

Waar: Het huis van Europa, Korte Vijverberg 5/6,  2513 AB Den Haag (vlakbij het Binnenhof)

Wanneer: vrijdagmiddag 13 november, 14.00 - 17.00 uur; inloop vanaf 13.30 uur.

Wie: Sprekers: Prof. Dr. Ir. Pier Vellinga, klimatoloog, WUR, Pierre Bernard, CEO van "Friends of the Supergrid"                      




Forum:  
Mevrouw Mineur, Europees Parlementslid SP
De Heer Gerbrandy, Europees Parlementslid D66
De Heer Jesse Klaver, tweede kamerlid GL nog niet definitief

Opgave: geen kosten, opgave wel verplicht (secretaris@zonnekrachtcentrales.nl)

Europa gebruikt heel veel energie, en dat leidt tot steeds meer problemen.  De EU wordt steeds afhankelijker van derden en moet het voor honderden miljarden Euro's per jaar aan energie importeren. Het toenemende energieverbruik leidt tot meer CO2 uitstoot en gevaarlijke klimaatverandering. De vraag die op de bijeenkomst van VZKC centraal is: "kan een Europese Energie Unie bijdragen aan een duurzamer Europees Energiebeleid?"

De EU is in 1951 opgericht door Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland, België en Luxemburg. Doel was om de voormalige aartsvijanden Frankrijk en Duitsland te laten samenwerken, en de levering van kolen en staal voor de wederopbouw te garanderen.  De  EGKS is in vele stappen steeds verder uitgebreid: meer landen werden lid, en nieuwe beleidsterreinen werden toegevoegd.  De laatste stap was de oprichting van EU, in Lissabon, 2009.

Met de oprichting van een Europese Energie Unie is de cirkel weer rond en keert de EU terug naar haar basistaak: het veiligstellen van de Europese energievoorziening . De context is echter radicaal anders. Europa produceert niet langer haar eigen energie, maar is bijna volledig afhankelijk van derden. (2/3 als je kernenergie meerekent) De mondialisering heeft doorgezet, en Europa is niet langer het machtscentrum van de wereld. Klimaatveranderingen dwingen tot radicale verduurzaming.

Individuele landen zijn te klein om het verschil te kunnen maken. Toch komt een Europees Energiebeleid moeilijk op gang. Staten beschouwen het energiebeleid teveel als eigen domein, en willen geen bevoegdheden afstaan. Twee aansprekende voorbeelden. Ten eerste: Duitsland onderhandelt zelfstandig met Rusland over de aanleg van gasleidingen, en houdt te weinig rekening met de belangen van de EU als geheel. Ten tweede, in het bijzonder relevant voor VZKC: de zuidelijke landen (Spanje, Italië, Griekenland) ontwikkelen zonnekrachtcentrales teveel op eigen kracht, en te weinig in een Europese samenwerkingsverbanden. Hierdoor gaat de ontwikkeling veel minder snel dan mogelijk.

Deze onderwerpen, en nog veel meer, zullen op de 13e de revue passeren. Wees erbij en laat uw stem horen.

Tot de 13e